Bırakıp kaçasım var!

1.24.2011 § 2

Bırakıp kaçasım var.
En çokta kendimi.

Galiba bigün ortadan yok olup tv programlarındaki o rezilliklerden birine konu olacağım. Facebook hesabımdan konuştuğum insanları çıkarırlar ortaya, ulaşırlar tüm yakın arkadaşlarıma, telefon extremi çıkarırlar falan. Sıçtınız hepiniz. Herkesin başı belaya girer şerefsizim. Ben gene ortaya çıkmam ama. 

 Kim bilir belki en büyük hayalimi gerçekleştiriyor olurum; katil olma isteğimi tüm benliğime yayar, birini parçalara ayırır, huzurlu bi şekilde üstüne bi bira içerim. (Bunu yapmadan ölmeyeceğim arkadaş) Bu murder-suicide'a da dönebilir ama. İlahi huzur iyi gelebilir. Ya da ilahı sıçıntı demeliydim.

 Ya da belki sevgilimle Istanbul'un en ara sokaklarında bi çalgı eşliğinde rakımla demleniyor olurum. Bunları yapmayı göze alacak kadar sıkıldım, o derece.

 Herkes başımda, herkes bi plan peşinde, herkesin bi beklentisi var benden. Arkadaş, sevgili, dost, eski sevgili, düşman olmaktan sıkıldım. 
Kimsenin kimsesi olmak istemiyorum. 

Kimse gelsin istemiyorum karşıma. Kimseye yaramayayım, kimsenin işini görmeyeyim, kimseye hoş sohbetle hoş vakit geçirtmeyeyim, kimsenin laf çarpmalarını gözlemleyip yüreğimin ezilmesine izin vermeyeyim, kimsenin beni huzursuz etmesine maruz kalmayayım; görmeyeyim, duymayayım, bilmeyeyim.

Uzaklaşmam gerekiyor. Nasıl? Bilmiyorum. 

What's this?

You are currently reading Bırakıp kaçasım var! at Sana Gül Bahçesi Vadetmedim.

meta

§ 2 Response to “Bırakıp kaçasım var!”

§ Leave a Reply