Venüs sönene kadar.

6.22.2011 § 1

Henüz gün tazeyken sevmeye başladım seni. Çıplak ayaklarıma batan taşlı yol boyunca da sevdim.

Gece olduğunda venüs sönene kadar sevdim, venüs söndüğünde de güneş bayatlayıp batana kadar. Aralıksız sevdim ben seni.

Hiç olmayan piyanom kadar manasız, hiç anlamadığım notalara olduğum gibi duyarsız sevdim.

Gelişin kadar yerli yerinde gidişlerini de sevdim. Ve bazen yerli yersiz sevişlerini.

Hunharca savurduğumuz kelimelerle araya verdiğimiz aşkımızı sevdim en çok.

Beynime nakşettiğim yüzünü; destursuz andığım ağız alışkanlığı adını; kalp alışkanlığı olmuş sevgini sevdim.

Ben seni, sadece sevdim.

What's this?

You are currently reading Venüs sönene kadar. at Sana Gül Bahçesi Vadetmedim.

meta

§ 1 Response to “Venüs sönene kadar.”

§ Leave a Reply