Müjganlayım yine.

7.12.2011 § 0

Ah Müjgan! Nasıl da ağlarsın. Kirli siyah rengini yanaklarıma bulaştırırsın. Bir sis perdesi örtersin yalan yanlış sözlerle yıpranmış gözlerime. Ve terkedilmiş fabrika yalnızlığıyla ürpertirsin tenimi. Buğulu pencere yanılsamasıyla görür gözlerim iki elim arasında öylece kalakamış sevgi sözcüklerini.


Ah Müjgan! Nasıl da terkeder seni o acımasız sevgi. Nasıl sarar ince belini yalnızlık. Sen nasıl da çağresiz kalırsın. Gel Müjgan! Gel, ağlaşalım birlikte. Aksın kıvrak teninden damlalar. Çalar mahur beste; ağlarız biz Müjganla. Kavaklar gibi uzanır salına salına Müjgan, ıslanınca bedeni. Ben daha çok severim, daha çok özlerim Müjganı hiç sevmeyen sevgilimi.


Ah Müjgan! Hiç görmezsin gökyüzü maviliğini. Hep deniz mavisi ziyaret eder seni. Etme Müjgan, eyleme. Sen böyle gözyaşıyla yıkandıkça her karanlık gecede, daha da içlenirim ben. Özleme Müjgan, zifir gecelerimi gül yüzüyle aydınlatan sevgilimi özleme. Sen özledikçe, daha da yüklenirim ben dumanlı ciğerlerime. Sus Müjgan, söyleme! Söyleme yâre O'nu nice sevdiğimi. Sen söyledikçe, O'nun donuk sözleri içimi buz kesecek. Ve ben; daha da abanacağım türkülere, susmak bilmeyeceğiz seninle.






Müjgan:Kirpik

What's this?

You are currently reading Müjganlayım yine. at Sana Gül Bahçesi Vadetmedim.

meta

§ Leave a Reply