8.23.2011 § 3

  Sen hiç bilmiyorsun. Her gece üzerime ''İyi geceler''ini örtüp ağlıyorum. Yorgan altında vicdanımla kırıştırıyorum. Günahlarımla sevişiyorum. Acılarımı demleyip taze taze önüme koyuyorum. İzlerimi sıvazlıyorum. Yalanlarıma küfrediyorum. Beyazları boyalarla kirletiyorum. Haykırıyorum; duyuramıyorum. Yalvarıyorum; bir cevap alamıyorum. Gözlerimi yumuyorum; uyuyamıyorum. Bölük pörçük anıları karmakarışık yaşıyorum. Beyaz kağıt ve sargı bezi kokusu geliyor gözümün önüne. Ayakkabı bağcıklarını çıkar diye sesleniyor birisi. Kendimi bunlarla öldürecek değilim diye bağırıyorum içimden. Gözümü açıp karanlık odama dönüyorum beyaz fayanslarla kaplı hastaneden. Defalarca düşüş yaşıyorum acılara Tanrının ellerinden sıyrılıp. Affedilmez ayıplarım için binlerce kez özür diliyorum. Ağzımdan çıkan yalanları tutup bir hava olarak ciğerlerime geri sokamıyorum. Sana olan vicdan azabımı bir gram azaltamıyorum. 
  Sen hiç bilmiyorsun; ben ancak sana sarıldığım gecelerde ağlamıyorum. Sırtımı dönüp yatmama kızıyorsun; yüzüne bakamıyorum. Yalnızca, senle geçirdiğim gecelerde derin kuyulara düşmüyorum. Senle birlikte geçirdiğim her gece; kötülerin arasına bir damla iyi anı biriktiriyorum.

What's this?

You are currently reading at Sana Gül Bahçesi Vadetmedim.

meta

§ 3 Response to “ ”

  • .didar. says:

    Ne de güzel yazmışsın, yalnızlığım ve ben senin için kadeh kaldırdık..

  • Güzeldi.. Yüreğine sağlık.. müstefid oldum..

  • Deborah says:

    .didar. Yalnızlığına ve sana bi kadeh borcum olsun. Ben de sizin için kaldırıcam.

    Profösör, teşekkür ederim, sizin yüreğinize sağlık olsun.

§ Leave a Reply