Çorba

2.29.2012 § 3

   En fazla ne kadar acıdı canınız? Sizi bilmem ama, benim gözyaşlarım çorbama damlıyordu. Hepinizin çektiği acı en büyük acıdır. Sizden fazla acı çekeni yoktur, bilirim. Benimkisi, "bundan daha fazlası olamaz"lı bir acı değildi. Sizinki gibi değildi. Çünkü birazdan, daha da acısı olacaktı. Canımın acısı her geçen dakika artıyordu. Sonu yoktu. En'i yoktu, boyu yoktu. Sadece çoktu. Fazlaca çok'tu.


   Dizlerimdeki morluklar etlerimi çürütüyordu. Pencere önündeki saksı çiçekleri bana gülümsüyordu. Dışarıda karlar yerlere düşüyordu. Duvarın ötesinden uğultulu gülüşmeler duyuluyordu. Bir anka kuşu pencereme konmuş cama vuruyordu. Gözyaşlarım çorbama damlıyordu. Durmaksızın, hiç durmaksızın ağlamak günlük tek işim ve gücüm oluyordu. Çorbamın tuzu fazla gelmeye başlıyordu. Çünkü gözyaşlarım çorbama damlıyordu.

What's this?

You are currently reading Çorba at Sana Gül Bahçesi Vadetmedim.

meta

§ 3 Response to “Çorba”

§ Leave a Reply