Ayaklarım

5.11.2012 § 2

   Ben; hiç bir iyinin kıymetini bilmeyip denize attıran insan. Kötü  biri olmam için kimse kişisel bir çaba göstermedi. Küçükken tecavüze uğramadım. Ya da annem babam ayırmadı yataklarını. Kız kardeşim intihar edip ölmedi. Ben, kendim delirdim ve kendim seçtim kötülüğü. İnsanın gözlerini kapattırıp hayallere daldıran şarkıları ben, kendim sevmedim. Kimse suçlu değildi. Yerine, insanı alkolün etkisinden hiç çıkarmayan şarkılar dinledim. En büyük fahişelere arkadaş dedim. Onları sevdim. Ayaklarımdan başka bi mal varlığım yok. Sıkıntıdan köpek düzen erkekler tanıdım. Bazen de birbirlerini. Her konuda başarısızım. Aşk konusunda en başarısızım. Sevdiklerimin kalbini siktim. Sevmediklerimi sadece siktir ettim. Bazen parasızlıktan kolonyayla sarhoş oldum. Sokaktan izmarit bulup içtim. Korsan albümlerim oldu. Kitaplarımı sahaftan edindim. Gözlerimin etrafı hep siyahi. Rımellerim hiç seksi durmadı aktığında. Bi eroinman gibi dolaşıyorum ortalıkta. Vücudumda biri geçip biri oluşan morluklar var. Haşere gibiyim. Kendimi kesip izler bıraktım. Doktorlar beni iyileştireceklerini söyleyip sürekli bir yerlerimi kestiler. Sonra dediler ki; iyileştin. Ben Poseidon'un karısıyım! Denize hasret bırakıldım. Ben, tanrının içinize koyduğu edepsiz yanınızım.

What's this?

You are currently reading Ayaklarım at Sana Gül Bahçesi Vadetmedim.

meta

§ 2 Response to “Ayaklarım”

§ Leave a Reply