Bir Öykü#1

8.06.2012 § 0

   Köpek gibi seviyordum seni kızım. Yemek yemeyi su içmeyi unuttuğum zamanlarda ekmeğinle suyunla dayanıyordun kapıma. İşimi gücümü düzenliyordun. Tıraş olmayı bile unutuyordum bazen, sen hatırlatıyordun. Keyif alıyordum senle gezip dolaşmaktan. Bir şeyler katıyordun bana. Sorularıma cevap buluyordun. Geceleri yatağımı paylaşıp ıssızlığımı dağıtıyordun. Ama ben, bunlarla sana aşık olamıyordum. Yalnızca minnet duyuyordum.


   Seni köpek gibi seviyordum, evet. Ama O'nu da köpekler gibi seviyordum. Ve yapraklar gibi titreye titreye... Gökyüzü gibi masmavi seviyordum. Yollar gibi, uzayıp giderek; bitmeden, bıkmadan, usanmadan. Gece - gündüz gibi kesintisiz seviyordum. Kıyamet gibi ve kıyamete kadar seviyordum ben O'nu. O bana bir gün ekmek su vermedi. O benim zaten ekmeğim suyumdu. Onla olduğum zaman, gezip dolaşmama gerek yoktu. Her saniye, her an kokusuyla huzur savuruyordu. Sorularıma hiç bir zaman cevap bulamadı O, bir bakışıyla tüm sorularımın cevabı oldu. Ama ben, bunlarla aşık olmadım O'na. Aşkın sebebe ihtiyacı yoktu.


   Silemiyordum, öldüremiyordum O'nu; kafasına bir kurşun sıkıp yeryüzünden yok edemiyordum. O nefes aldığı her saniye, ben seni öldürüyordum. Sen öldükçe, ben daha çok minnet duyup borcumu ödemek adına bir köpek gibi ayaklarının altına seriliyordum. Vicdan muharebesi yapıyordum. Öfkeleniyordum. Üzülüyordum. O'na koşamıyordum, sana kıyamıyordum, kendime çıkar yol bulamıyordum.


   Şimdi, öldük. O, anılardan; ben, vicdan azabından; sen, herşeyime koşturup hiç bir şeyime yetememekten... Öldük. O'nla biz zaten ölüydük. Biz öldükten sonra, hayatımıza giren her insanı da tek tek öldürdük. Hayatımıza giren ve sonra siktir olup giden herkesle beraber; ayrı yerlerde, ayrı zamanlarda, ayrı insanlarla tekrar tekrar öldük. O'nla ben, sevgililerimizin aşkından, ihanetinden, terkedişlerinden, yalvarışlarından değil; birbirimizi unutamamaktan ve asla unutamayacak olmamızı bilmenin acısından öldük.


   Şimdi git. Ben yeni merhum arayışına gireceğim. Senin için de rahmet dileyeceğim...

What's this?

You are currently reading Bir Öykü#1 at Sana Gül Bahçesi Vadetmedim.

meta

§ Leave a Reply