Archive for 2015

Nadir İnsanlar Böyleyiz

12.03.2015 § 1

   Hayatınıza değip geçen herkesi sikersiniz. Nasibini almadan kimse çıkamaz günlerinizden. Annenizi, babanızı, sevgilinizi, arkadaşlarınızı, kardeşlerinizi, tek geceliklerinizi, eski sevgililerinizi, yeni seveceklerinizi ve halihazırda sevdiklerinizi hiç durmadan, her gün daha büyük bir gayretle sikersiniz.
   Kemiklerine çakılmış bir çivi gibi durursunuz vücutlarında. Her hareketlerinde batarsınız. Her hareketinizle kanatırsınız. İşe nadiren yarayan, yokluğu aranmayan ama ihtiyaç halinde onsuz olmayan, çoğu zaman ayaklara batmasın diye sıkı sıkı sarmalanıp bir yerlerde istiflenip unutulan, çocukların ulaşılamayacağı yerlerde saklanan, GRİ renkli, ucu sivri şekillendirilmiş salak bir demir parçası olmayı elbette siz seçmezdiniz. Lüzmu olmayan, çirkin bir çiviyi kendi duvarlarına çakmayı elbette onlar seçmezlerdi. Neden sebep, yine de söküp atmazlar. Her gün biraz körelir ümidiyle izler dururlar. Siz, her gün daha çok aşındırırsınız o duvarı.
   Gün gelir, delik genişler. Yalama olur, çivi düşer. Delik kapanmaz. Delik çirkindir. Deliğin izi kalır. O delik başka çivi tutmaz. Çiviyi yerden alırlar. İstiflerler. İhtiyaç halinde başka yere çakarlar.

Yan.

10.01.2015 § 1

Yanmadıkça yazamıyorum demiştim ben sana. Şimdi yazıyorum, bak.

Zıvana

3.16.2015 § 3

   Kana kana yaşamak istiyorum, sadece yaşamak istiyorum, ben niçin yaşayamıyorum? Hayattan bıktım'lık değil bu, ölmek istiyorum'luk değil, yaşamak istiyorum'luk. Yaşamak istiyorum diye haykırırken parça parça kendimi gömmeye devam ediyorum. Yaşamak ya da ölmek işini bi' türlü beceremiyorum ben, ikisinden birini tam yapabilsem her şey hallolacak aslında.

   Muhalif olmaya odakladığım beynimi öyle iyi eğitmişim ki bana bile karşı geliyor artık. Ne düşüncelerimi ne bedenimi kontrol edebiliyorum. Bedenime verilen emirlerden bilgim yok. Uygulanan emirleri de sonradan fark ediyorum. Elimi kolumu istemsiz hareket ettirip bi' yerlere çarpmaktan evde kırılmadık bardak kalmadı (Acaba yarısı dolu muydu?). İstemeden kırdığım bardağa istediğimde uzanmam içinse otuz saniye boş boş bakmam gerekiyor önce (Acaba yarısı boş muydu?). Ne halt ediyor beynim? Ne halt ediyor bedenim? Zıvanadan çıktım. Ben bardağın dolusunu da boşunu da göremedim, tuzla buz oldu.

   Beş dakika içinde istemsiz değişen şeyler artık duygularım değil, düşüncelerim. Bu kötü bi'şey. Hangi bilgi doğruydu, karıştırıyorum. Hangisi gerçekti, hangisi kafamda kurduklarım; ayırt edemiyorum (Belki de bardak hiç yoktu).

Adsız Özlem

2.24.2015 § 0

Gerçekler nerde, hüzünler çoğalmış.
Aşk için kurduğum düşlerin yerini,
Kocaman yanılgılar almış.

Geriye dönemem, ölümden beterdir yenilgiler.
Gözyaşlarım birer birer, uykularımda toplanmış.

Gece oldu, sözüm bitti, uykum geldi, yatağım boş, üşüyorum, nerdesin?
Tükendim artık, sen yoktun, hiç olmadın, ben ağladım, sen güldün, nerdeyim?

Sevgiler nerde, gerçekler yalanmış.
Aşk için kurduğum düşlerin yerini,
Kocaman yanılgılar almış.

Günleri geçiremem, kalbimden düşer sevişmeler.
Gidişlerim birer birer, özleminde çoğalır.

Gece oldu, sözüm bitti, uykum geldi, yatağım boş, üşüyorum, nerdesin?
Tükendim artık, sen yoktun, hiç olmadın, ben ağladım, sen güldün, nerdeyim?
Murat Yılmazyıldırım 

"Asi ve Mavi"

2.04.2015 § 0

"Sesime ses değse çığlık oluyor."