Archive for 2017

Bir

5.07.2017 § 0

Bir tek ben, kendim, kedim ve şarabım kalıyoruz bazen. Kedimi çok özlüyorum, oysa her zaman yanımda ama her zaman patilerini koklatmıyor. Koklamadan özlemim geçmez benim. Oysa her zaman benle oynamak için can atıyor. Ellerim yara bere, oyun anlayışı çok nazik. Oyunları severim, özellikle nazik olanları, kollarımı yara bere içinde bırakan. Kediler yalnızca patilerinden terler. Çok içiyorum bazen. O anlık akıl duraklamaları sarhoşken ve özlemler. Çok içiyorum her zaman.

Sigarayı bırakmıştım, niye başladım yeniden bilmiyorum. Nefes alabilsem bazen. Aslında sorun ne biliyor musun; nefes alıyorum her zaman.

Derin derin nefes alabilsem. Yarım her zaman.

Hiç tanımadığım insanlarla tanışıyorum. Tanıdıklarımdan midem bulanıyor. Saçlarıma düğüm atamamak canımı sıkıyor. Tanımadığım insanlara sarılınca geçiyor. Tanıdıklarımı da özlüyorum bazen. Gerçekten, bazen.

Şarabım bitmedi ama sigaram bitiyor, filmim bitiyor, şarkım bitiyor. Bu benim canımı sıkıyor. Canıma tak ediyor. Şarkı oku, film dinle, şiir izle bana.

Son dalımı kimin şerefine yakayım? 

Tabi ki kedimin.

Çok büyük kararlar versem, vazgeçirirsin; bilirim. Kararlarımı ne danışırım ne anlatırım sana. Gücünün farkındayım senin, kendimin, kedimin.

Erken kalkmam gereken her sabahın gecesinde çok içiyorum. Çocukluğumu çok özlüyorum, pek parlak geçmese de. Şimdimi sen düşün.

Bir adam, kendimden çok beni seven, yastığımda yorganımda. Bir adam nasıl olduğumu bile sormaya cesaret edemeyen. Bir adam çok seven. Bir adam yatıp uyuyan, ben ağlarken, yaralarım henüz kanarken. Bir adam düşün, her anımı canlı canlı yaşayıp bilen. Bir adam düşün, yine de vazgeçmeyen.

Buralarda zamanım daralıyor, ömrüm de.


Yol

2.26.2017 § 0

Bir gün çok uzun yollar gittim.
Sağa sola tohumlar ektim,
açmış çiçeklerin köklerini deştim.
Çok sıkılıp rahmimi dölledim,
Ölü çocuk doğurdum sonra kendimi geberttim.
Saat tik takları kadar hızlı dirildim,
Ölürken çok açtım
Dirildiğimde bebeğimin cesedini yedim.

Kimse soru sormadı
Kimseye cevap vermedim.
Önümde yıllar yılı solup gitmiş
Çerçeve boyunca duvarı islemiş
Çirkin bir cellat fotoğrafını izledim.
Saat durmadan tik tak
Beynimi saatle fotoğrafın arasına
Duvarın tam ortasına çiviledim.

Ölü çocuk doğurdum
Sonra kendimi geberttim.
Yanımda bir esmer ten sürükledim
Çok nefesini kestim yine de
Cehenneme götüremedim.

Esmer adam soldu çürüdü
Bebeğim öldü
Öyleyse
Ben niye dirildim?